Savaşın bir sonu olmalı

Bir manası olmalı

varlığın

varolmanın

varsılın bir nedeni olmalı

yokluğun

yoksulun

bir sonuç olduğu gibi

tekliğin bir sebebi olmalı

          yalnızlığın

          yalınlığın

          yaldır yuldur

          salınmanın

sağa sola savrulmanın

          bir yanıtı olmalı

sorgulanmanın bir kanıtı olmalı

          yerli yersiz

          donlu donsuz

          donmanın

          bir yangını olmalı

ateşin barutu

          külün dumanı

          sonun bir başlangıcı olmalı

          başın bir kıçı olmalı

          karanın kızılı

          zifiri

         

sevginin gözü olmalı

          yüreğin gözeneği

          dudağın kirazı

          ayvanın göbeği

          üçkenin tepesi olmalı

          doksan derece

          dik

          şakuli

          şahı merdan

savaşın bir sonu olmalı

          barışın savaşı

          kavganın gözyaşı

          isyanın yumruğu

          taşı olmalı

          bir avuç

          nar tanesi

Lilithe bir adem bulunmalı

          ihtiyarladıkça gençleşen

          gençleştikçe delleşen

devşirme

          ademe kaburga

kırılmalı tam orta yerinden ikiye

          yarısı elinde kalmalı

          havva nın

havalanmalı bir güvercin

          tedirginliğini kanatlarına yüklemiş

          uçurmalı

          uçuruk aklımın

          rotasına bakmadan

          haritada ismi geçmeyen bir adaya

          çıkartmalı

          çarmıha gerilmeli mıhlanmalıyım

          özgür nefesine

          sahipsiz bulutların

          fırtınasına çekilmeliyim

          esrar bakışlı

          kalyonların dümensuyunda

          sahilleri terketmeliyim

          dalgalara kapılmış

          bir şişede saklı kalmalı

          sevda pınarlarından akan gözyaşı

          taşımalı

          çölleşmiş yüreklere tuz-ruhu

bitişi olmalı bu öykünün

          düşüşü olmalı

          solan çınar yaprağının      

          çürük kokmalı

          yosunlaşmamış sokaklar

          serseri bir mayına çarpmalı

          serdengeçtilerin topuğu

          yuvarlanmalı şehzade kelleleri

          kızkulesi yanmalı

          sönmeli ışıkları

fener alayları susmalı

batmalı batakların karası

kanat çırpışlar dinmeli

sonu geldiğinde söz havada donmalı

          saz susmalı

          teller kopmalı

          dudaklar ısırılmalı izsiz

          notalar yakılmalı

          yangın yerine dönmeli

          türkülerin ocağı

          küllenmeli

          küllenme

          küllen

          kül

          kül kedisi soğukta ayazlamalı

          samur kürkler

                             kanamalı

düşler gerçeklerle örtüşmediğinde

          örtmeli üstünü kardelenler

          gelecek bahara kalmalı

          badem gözlerin utkusu

          tutkusu kemirmeli içini

          sağrısında büyüttüğümüz

          tohumlar

          turfanda erik gibi çatlamalı

          çekirdek sarmalı

          çiçeklenmeye gebe

          çatısı yıkılmadan gökyüzünün

renkler dansa kalmalı

yeni bir tufan başlamalı

akmalı aklım

          gözümden aşağı

şaşı bakmalı

bir nedeni olmalı nedenın

          her nedensiz devinimin

          adı konmammış öykülere

          temel olmalı

          temeli güneşte pişirilmiş tuğlalar sarmalı

          taşlar yoğrulmalı döşünde mağmanın

          sancılar fışkırmalı

          kraterinden

          şaşkın

          ılgın

         

zamanı gelmeli

          zamansız

          zamsız

          zamksız

          zamirsiz

          zata mahsus yazmalı

          pulsuz zarfın yüzüne

          anılarda hapsolunanların

          zaafı...

Volkan Kemal

Bu öyküsel düttürü, yarımlıklardan kalmadır...

 

Şahdamar - Sezai Karakoç

Siz hürsünüz; siz şartsız ve kayıtsızsınız

Bir balığın, bir siyah, bir kara balığın

İncecik kılçığı üzerine yemin edersiniz;

(K) harfi üzerine yemin edersiniz.

Rakı içen kadınların, çiçek yiyen kızların

İyilikleri, günahları ve çeyizleri üzerine yemin edersiniz.

İstakozların, kırmızı ve mavi istakozların

Bir mavzerlik peygamberlikleri üzerine,

Küçük ve büyük, acılı ve acısız

Yeminler yeminler yeminler edersiniz.

Siz siz üzre yeminler edersiniz.

Biz hayret eder, kuvvet eder, dudağımızı bükeriz;

Dudağımızı kör makaslarla dilim dilim ederiz

İki tane elimiz var deriz;

Bin tane elimiz olsaydı

Bini birbirinin aynı olurdu deriz.

999 elimiz kağıt gibi yansın,

Bir elimiz güneş gibi dursun..

Biz elbette dudak büker, hayret ederiz.

Biz inkar eder, inkarı severiz;

Bayram hediyenizi iade ederiz

Biz mahcup ve onurlu çocuklarız

Başımızı kaldırıp bir bakmayız

Siz rüyalarınızda yaşayıp durursunuz

Siz güvercinleri gözlerinden vurursunuz

Siz ekmeğin hamurunu, aşkın hamurunu samandan yoğurursunuz

Siz rüyalarınızda yaşayıp durursunuz

Toprağı zindana koyduk biz

Üzerine yedi kilit vurduk biz

Kaç gelinin alnında kaç yumurta kırdık biz

Varsın yarın takılsın benim çene kemiğim

Bir köpeğin ön dişlerine

Ve Fahriye'nin kürek kemiği tam ortasından kırılsın

Biz inkar eder, şah inkarlar severiz.

Kafamızı kaldırıp bir bakmayız

Ruhumuzun içinde kar yağar

Anamızdan doğduğumuz geceden beri

Heybemizi emektar makinelere yükleriz

Fikirlerimizi tifil vinçlere

İri buğday tanelerinin trenleri yürüttügünü bilmeyiz

Biz yangında koşuyu kaybeden atlarız

Biz kirli ve temiz çamaşırları

Aynı zaman aynı minval üzere katlarız

Biz koşu bittikten sonra da koşan atlarız

Siz kalbe hançer gibi giren

Siz kalpten ağaç gibi çıkan

Siz bize şahdamarımızdan yakın

Siz yüzükler içindeki kan

Siz inançların sedef kabuğunu

Ebabil kuşlarının gagalarıyla kıran

Bununla beraber üzülmediğinizi biliyoruz

Gün gelecek toprağın altına uzanacağız

Her gece saat beş sularında sizi

Toplardamarlarımızın içinde bekliyeceğiz

  

Alıntı

Ser beni

 Karakedi üç gecedir sabahlamıştı

kayıp yakınlarının kurduğu düş çadırlarında

üç gece zifiri sancılar çekmişti

ağulu gözyaşlarının dindiği o yerde

baktığı her göz onu andırıyordu

konuşan her dudaktaki yara izi

uçuklamış.

fiiliyatta hakikat aranır 
düşte güneş tozları

bekleyişe

takılımış

cehennem hurmaları

diye haykırdı

sırtındaki kambura sığınmış ihtiyar

bir cadı kedi.

Ve devam etti

dövmeli alev bakışlarını ufka gerip

isyanı

suskunluğumuza sarmaladık

nisyanı

sevdamıza yamaladık

geldik bu güne..

sanmayın ki

unuttuk

her gece düşlerimizi deşer

yetmiş yıldır durmaz şaşar

korkularımıza eklenir

azalırız üçer beşer

yok olmaya yüztutmuş

birer ikişer

irkildi birden

kabardı tüyleri

oklaşan bakışlarına

eklendi öyküleri

kimse zapdedememişti

kale duvarları gibi örülü

dağlarımızı

kimse boyun eğdirememişti

toprak anamızı..

bir gece yarısı

alev dilli

gözleri milli

yürekleri tunçtan

uçan devlerle geldiler

homurtuları yankılanan vadilere

postlarını serdiler

mızıkalar bandolar

karnı sırtında tazılar

gözleri bakıra çalmış bir komutan

sürek avı başladı dedi..

kılıcını çekip

kara kavruk bir enseyi

belirledi

başlar düştü önce

gövde çaresiz

ayaklar ezildi

yolsuz dümensiz..

kelle avcılarına

kurban seçildi yiğit seyitlerimiz

derelerden su yerine irin aktı

karlar üzerinde

kan kızıl ayak izlerimiz

bombalar yağdı

dağ tepe taş

kahpe kurşunla paralandı

anlın ortasındaki kaş

yığınlarca

toprak sürer gibi sürdüler

pamuk atar gibi attılar

savruldu küllerimiz

ve tarihlerine bir not düşüp

bu çağdaş mezalime

tenkil adı verdiler

dağları kızıl ülkümüze

dilini çözemedikleri lehcemize

akıl erdiremedikleri töremize

yolunu şaşırdıkları rahimimize

tunçelleriyle girdiler

döllediler “medeniyet” denilen

ceberrut belayı

üstüne tünediğim

alafranga helayı

sömürüden nasbini alan kel ağayı

başımıza

devlet eylediler

yaralarım tütün bassam azalmaz

karalarım gözüm üstün sağalmaz

düzgünbabaya adasam çoğalmaz

kurbanlığım boynum derincedir

munzurumun suları serincedir..

serince

serin

ser

ser beni

Volkan Kemal

Bu öykümsü şiir, Dersim’in Kayıp Kızlarına adanmıştır. 

Sapıtma

Diretme sakın

nereye gitmek istiyorsa ayakların

sal gitsin

ellerin üzerinde yürümek istiyorsan bile

parmaksızlaş

yüzünü sürmeden

yüzsüzleşmeden

eğrilip bükülmeden

sökülüp dikilmeden

yamalaşmadan

yamanmadan

var

varamadığın yere

sarıl

sarılamadığın sere

sev

sırıl sıklam

denge aramada bunca densizlik içinde

dön tenin çevresinde

teğet geçme

pervasızca pervaneleşme

yalın ol

yalınayak

yalpalama

yıkıl ama

ıkınıp sıkılma

hıçkırıp hıçkırma

yumruk yumruk

düğümleşme

körleş ama

körebeleşme

yılma

tırman bin kez

yalçın kayalardan yuvarlansan da

yosun tutsanda sabır taşına

taşlaşma

yerinden oyna

oynadığın yere

yerleşme bir daha

putlaşma...

diren

sende sana ait olmayan ne varsa

takıları takanlara

takım taklavat

diren

çizgini belle

belleğini zorlama

bileğinle deldiğin çukura düş

toprak sarsın seni

ama zamansız düşleşme

düşeşleme

kapı aralıklarında bekletilme

bekleme beklentileri beklemede kalanları

var gitlerine

gelgit ekleme

yeter

sırat köprüsünden yürü

düş yangın yerine

cehenneme odun ol

yönünü yörüngeni kaybetme

dengesizliğine

ayak arama

tek tırnağın kalsa bile

kaşı sırtındaki

kabuk bağlamış yaraları

sağalt

ağzı köpüklü saraları

dindir

acılı naraları

sakinler sokağına sap

sapıtma

dedi karakedi kendi kendine

bir yıl sonu sabahı

ayak seslerine

eklediği düşlerine sığınıp

yanlızlığına

mor bir halka daha ekledi

acımasız zamana dalıp

koca bir yıl bekledi

tekledi

tekle

tek

tek başına

belalı

başıyla başaçıktı

anlı açık

yüzü kara

zifiri

 

Volkan Kemal

Karabenli

Kızgın kiremitler güneşle öpüştükce

allanıyordu portakal rengi yanağı serseri kedinin

pullanıyordu parıldayan tüyleri

kızıla kaçmış kokular yayılıyordu

perdeleri kapalı pencerelerden

etekleri dantelli

geceliklerden

sarkıyordu

gecenin

oğul balı

damla sakızı..

geçmişe yöneldi

sırra kadem basmış öykülerdeki

arayışlar

geçmişine küfredilmiş

toyluklar avucunda terledi

acemi oğlan katarları gibi dizildiler

şimendifer düdüğüyle

irkildi

kelebekler

doğuya uzanan raylar

karaağaçın gıcırtısıyla eziliyordu

bir ahenktir

bir melodidir tutuştu pencereleri isli

kömür kokuları

amele taburları

demir raylar döşeyecekti doğudan

batıyı yakalamağa memur edilmişlikle

doğu batıyla gerdeğe girecekti

dokuz doğursa bile

adı sanı bilinmeyecekti

elleri toprak kokulu gelinler

pembemsi gelincik boyunlularla

aynı çadıra eğlenecekti

kelle vergisi

yol vergisine eklenince

gayri müslim teba

anadoludan aldığı akçaları dirhem dirhem

verdi geriye

ne kaldı geriye dedi

gözleri zencefil bakışlı serseri

sarkamışın ötesi kars

berisi ığdır

sınır kapısına

asker ve mühümmatla birlikte

çingene göçü yığılır..

erat eğlenecektir

zabit keyflenecektir

rakı masalarında oynayan

topuğu zilli kahpenin dölü

akçeden paylanacaktır ki

bu öykü böyle kelebekleşe..

eşele dedi eşele !

serseri kedi eşeledi...

batının batısında savaş çadırları

tank top tüfek bataryaları

işgale direnmeden teslim olmuş

şehirlerin yüz karaları

karayüzler

kara

kar tepeleme gelince ayaz kesilir

altta kalan ezim ezim ezilir

direnen

çelik yüzlü bakır kurşuna dizilir

doğunun doğusuna

kavga sunulur

altın tepside

kızıl güneşle

batmayan bir imparatorluk kurulur

kan ter

leke

alev gözlü devlerce

önce kadınları yakalar savaş ağaları

en narin yerinden

vatan millet

illede hane-i muhabbet

ve bindirir:

yenilginin yükünü sırtına

zeferin dölünü karnına

açlığı acıyı boynuna

fabrikada bacayı koynuna

tencere kepçeyi kursağına

çoluğu çocuğu eteğine

bağım bağım bağlar

sağım sağım sağar

kadın hakları evrensel

düttürü

öttürür

kartal kanatlı kelebekler

pençelerine takılmış

tozpembe bildiriler..

katkanır açlıkla imtihandan

yenik düşmüş tenleri

gecelik yeşil akçeyle değişir bedenleri

çocukluk

çağında

ebeleşir elleri..

ebeleşir

ebelek

gübelek

dümbelek

tahtakale pazarında satılır mı

ebemgümeci

diye sordu serseri kedi

boynundaki morluğa yaslanarak

uzunca miyavladı

gökyüzü

böylesi öyküye bulanmış

şiddete karalar bağladı

karakedi

kulakları serseride

gözleri pencerede

kuyruğu bacakarası

yüzünde ihtiyar bir seyirme

erliğine

ilk kez

bu gece

bu denli

 karabenli

ağladı..

Volkan Kemal

Ulaş-mak

Bir sıçrayışta aşmıştı ekvatoru

güneye düşmüştü yüzüstü

tepetaklak

tavaf edercesine huşu ile

dönmüştü düşlerinin çevresinde

bir daha

bir daha

yitik yüreğiyle

dokuz canlı karakedi

dönüşü olmayan yollardan

yakılmayan asma köprülerden

geçerek sınamalıydı

geriye kalan yedi canını

pazara sürülmüş kanını

yürüdü

peşi sıra bıraktı tüm benliğini

terketti kimliğini

yürüdü sırtı bıçak

keskin sırata doğru

dengeledi aklını

kararttı gözlerini

bu ince yol şakaya gelmezdi

sol yanı alev tufanı

kızıl deniz

sağ yanı

yeşile boyalı

sarı soluk bir beniz

yürüdü arafa doğru

durdu tam ortasında

baktı bakıştılar

yarı yolda bırakılmışlarla gözgöze

dünyanın tüm lanetlileri sıraya girmişti

en önde yanık yüzünde

tanrısal gülümsemeyle bruno

dantelli yakasıyla dante

elleri tesbih olmuş

güneş toplayan tebrisiler

kanatları

pervane olan rumiler

ezilip

şaraplaşan hayyamlar

her halden anlayan haldunlar

her derde derman arabiler

en el hak diye çığıran

mansurlar gördü

mahsunlaştı

filistinli bebelerin aç gözlerinden akıp

apdallaştı

velileşmede buldu yolu

hacılaşmadan

haçlaştı

çarmıha gerildi isalaştı

asasını çöle atan

musalaştı

ayaklarını ellerine alıp

yürüdü kızıl kor üstünde

yürüdü malum sona doğru

yalpalamadan

yada arafta kışlayacaktı

hiç çabalamadan

öylece

katı

kaskatı

ya da yağacaktı dolu olup

düşecekti aşağı

paramparça olacaktı başı

granit kayalarda

ya da eriyip

ateşi aşk ile

dönüşecekti

su damlasına

damla

dam

dama alışıktı zifiri

yürüdü

her adımda yarıldı kasları

her nefeste gerildi yüreği

kaburgasından bir havva yaratsa

başaracaktı

aşacaktı

bu engelli koşuyu

sırtına yaslanıp

bir arada

iki derede kalmayacaktı...

gerildi yaylaştı kemikleri

ya bir sıçrayışta öbür uca ulaşmak

ulaş

mak

yada arafta donakalmak

dona-kalmak

korkusuyla

fırladı bir ok gibi

uçtu

kanatsız

eyvah

şahinleşemedi

kesildi nefesi

eyvah

hızla düşüyordu

cehennem ağızlı alev tanrıçasının kucağına

o da ne !

gökyüzü yarıldı

yarıldı uykusuz gecelerin düş pınarı

yarıldı korku duvarı

yıkıldı kutsanmış çınarlar

cadı kazanları kaynadı

yıldırım gibi kızıl saçlı bir cadı

verdi elini

ona sarıldı

sarıldı ona

benzi sapsarı

yayıldı yüzüne

umud alevi

düşlerini yitirme dedi karakedi:

her düşüşün

bir çıkışı var

her yolun bir son durağı

her sonun bir başlangıcı

her başlangıçla doğan

kırlangıç şafaklara süzüldü

sereserpe

tumansız

dumansız tepelerde gezindi

serhoş

dizildi tuvale

renklerin hasıyla

her fırça darbesiyle raksetti

resmetti her karesine

karakarelerini söküp birer birer

sevdalı cadıların

ellerini yüzüne sürdü

şükretti

yüzü maviye durdu

denizleşti

dalgalar

dalgalarla çiftleşti

kızıl bir öpücük

kınaladı avuçlarını

alev saçlı

ellerden kalma....

Volkan Kemal

Ocak 2010

Bu öyküsel düttürü, iki arada bir derede kalalamışlara adaklanmıştır.

Çok renkli bir dünyada yaşamanın zevkine doyamayanlara merhaba!

Zeminsiz

beni hiçten yaratan

     ve

        hepe dönüştüren

üç dişiydiler...

dört hücreli kalbimi

üçe böldüler

anam

eşim

sevdiğim

dördüncü köşede kalakaldım

kapkara

kapısız

sızı

sevgileriyle öldürdüler

yavaş yavaş..

notasız

güftesiz

sazsız

zamana gömdüler

zeminsiz...

Volkan Kemal

Mayıs 1980

Yarımlıklar’dan